David Darling
Cycles
Ode
دنیای اینجا برای من پرت و غریب است، و من زوزهی وحوش را در آن شنیدهام؛ و آن که خود میتوانست مرا در پناه بگیرد، دیگر وجود ندارد.
Anouar Brahem
Thimar
Qurb
آه اندوه سحرگاهی. خورشید از کرانههای تو طلوع میکند و هستی در مدار خود باز میایستد و گرگها رمههای تک افتاده را به گله باز میگردانند. خدا لحظهای از نگریستن دست میکشد و نجوا میکند؛ آرام نجوا میکند. ایوب به ترکهای عمیق پایش نگاه میکند و میخندد. مسیحِ بر صلیب هنگامی که پرندگان بر تاج چوبینش لانه ساختهاند میخندد. انسان به نطفه برمیگردد.
Erik Truffaz & Mounir Troudi
Saloua
Gedech
باری، اکنون او مرا فرو میگیرد و میفشارد، این جان اندوه، این اهریمن شامگاهی.
Kayhan Kalhor & Brooklyn Rider
Silent City
Silent City
چگونه از این زخمها بر گذشتم و بر آنها چیره شدم؟ چگونه روانم دیگر بار از این گورها برخاست؟
Anouar Brahem & Richard Galliano
Khamsa
sur linfini bleu
لذت رمگی کهنتر است از لذت «من» بودن ، و تا زمانی که وجدان آسوده را رمه بدانند، تنها وجدان ناآسوده است که میگوید : «من».
Ballake Sisoko & Vincent Segal
Chamber Music
Chamber Music
هولناک است تنها ماندن با قاضی و کینخواه قانون خویش . چنین است حال ستارهای افکنده در خلاء و در نفس سرد تنها ماندگی .
Hooshyar Khayam & Amir Eslami
All of You
Sturm
و دیدم که محنتی عظیم بر بشر فراز میآید . بهترینان از کارهاشان خسته شدند .
آموزهای پدید آمد و باوری در کنار آن : همه چیز تهیست ، همه چیز یکسان است ، همه چیز سر آمده است !
